ANAM
İsa Güneş

İsa Güneş

ANAM

09 Mart 2018 - 16:30 - Güncelleme: 09 Mart 2018 - 16:32

        Köyümüzün meşhur simalarından ve  1945-1980 yılları arasında doğanların  hemen hemen hepsini nüfusa 01.01 diye kaydettiren, meşhur Kör Hallonun kayıtlarına göre 85 yaşında 02 Mart 2018 tarihinde Saat 11.05 de vefat etti sevgili  Anam. C. Allah rahmet etsin, mekanı cennet olsun İnşallah. Nedendir bilmem Babamın ölümüne bu kadar üzülmemiştim. Anamın ölümü beni çok üzdü, çok canımı yaktı.

        İlk zamanlar rahmetli babam çok çektirmiş ona. El parmaklarının çoğu kırıktı. Hatta sağlığında ölürsem beni Babanızın üzerine gömmeyin orada da “Beni vurur” derdi. Bende yok seni ille Babamın üzerine gömeceğim diye takılırdım, ama kısmet olmadı, dileği yerine geldi. Başka bir mezara defin etmek zorunda kaldık.

        Aklım erdiğinde Rahmetli Babam borcun yüzünden, tarlayı tapanı batırmış, evini barkını terk etmiş Tarsus’a çalışmaya gitmişti. Zavallı Anam köydeki öğretmenlere, zenginlere ekmek yapar, tarlalardan bıyan (O zamanlar fırınlar yakardı) sap toplayıp satar, beslediği üç-beş koyun keçinin sütünü yoğurdunu satar, yine beslediği 5-10 tavuğun yumurtasını satar bizi beslerdi.  

        Çok çalışırdı Anam. Bacımızda olmadığından, evin bütün yükü onun sırtında idi. O zamanlar köylerde çok iş vardı. Şafaktan kalkar arkadaşları ile tarlalardan bir Eşek yükü bıyan toplar, gelir beslediği koyunların yoğurdunu yayıkta yayar yağını çıkarır, ekmek yapar, bizi kahvaltıya kaldırır. Kahvaltı sonrası  evleri, havluyu süpürür temizliği yapar, bulaşıkları yıkar davarları sağmağa (Beriye) gider, gelir öğle yemeği biraz dinlenme bu defa sap toplamaya gider, ikindiden sonra davarlar eve gelir. Davarları sağar, yemlerini sularını verir, akşam yemeği, bulaşık falan derken erkenden yatılır, günleri böyle geçerdi.

        Rahmetli Babam Tarsus’tan sonra Almanya’ya gitti, bir iki yıl çalışıp borçlarını ödedi. Türkiye’ye kesin dönüş yaptıktan sonra, trahom savaş memurluğuna girdi. Ondan sonra Anam biraz rahat etmeye başladı, belkide hayatında ilk defa Babamdan ilgi alaka görmeye başladı ama gençliği gitmişti. Babamın 2002 yılında vefatından sonra hepimizin Hanım ağası olmuştu. Babamdan sonra 16 yıl onu rahat ettirmeye çalıştık. C. Allah’ta bilir ki! onu kırmadık, hep söylediği bize emirdi, gönlünü hoş tutmaya çalıştık. Ben ona Analığımsın diye takılırdım. Vefatından iki gün önce onu aradım, karnım ağrıyor gel beni doktora götür dedi. Bende ona, sen benim Analığımsın, Annemin kumasısın seni neden doktora götüreyim ki dedim. Allah rızası için götür dedi, ona takıldım, Mekanı cennet olsun. Eminim bu satırlarımı okurken, çoğunuz kendi Anneniz ile ilgili birer cümle bulmuşsunuzdur.

        Bu vesile ile Tüm Annelerin “Kadınlar Gününü Kutlarım” bu yazım tüm Annelere ithaf olunur. Kalın Sağlık ve esenlikle…      

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar