Yorgun düşlerimiz ve kırık kalplerimiz hayata tutunmaya çalışıyor. Bu düşünce bile insanı yıpratmaya yetiyor. Hayata olan bakış açımızı değiştirmekle kalmıyor ters yüz ediyor. İşte bu cümleyi kurduran bir geceden geçiyor hayatım. Vakit, seher vakti ve sokakta sadece rüzgârın sesi geliyor.
Senli düşler kuruyorum gecenin ayazında ve her kelimede senin ismin geçiyor kurduğum cümlelerde. Sensiz geçen her seher vaktinde; rüzgâra fısıldıyorum ismini ve rüzgâr ağaçların dallarına çarparak adını haykırıyor. Dünya ismini konuşuyor ve ben susuyorum. Ben sustukça rüzgâr ismini sayıklıyor. Rüzgâr gelip adını kulağıma fısıldıyor sessizce ve kalbim hızlı çarpıyor. Sessizlik içinde kayboluyorum ve kalbim daralıyor. Akciğerlerim tıkanıyor, nefes alacak takatim kalmıyor. Pencereyi açıyorum ve gökyüzündeki yıldızları seyre dalarak nefes almaya çalışıyorum. Hayata olan bağlılığımdan dolayı yorgun düşen gözlerim, seni arıyor dünya semasında.
Ay kendisini semada raks ederek dönüyor dünyada. Gökyüzündeki yıldızlardan oluşmuş bir yüz çiziyorum ve senin gülüşün geliyor aklıma. Ressamın tualine yansıtmak istediği bir gülen yüz gibi, sana benzetmeye çalışıyorum o yüzü. Yıldızlar bir bir kayarken, yüzün kayboluyor semada ve ben sensiz bir gecede kayboluyorum gökyüzünde. Pencereyi kapatarak bir hayalimi daha yitiriyorum zihnimde. Hayallerim kayboluyor ve ben düşlerimde ölüyorum.
Kalbime bir yol çiziyorum sonu senle bitecek bir yol. Toprakla döşüyorum yolu, sonu toprakta bitsin diye. Yola engeller koyuluyor ve ben engelleri aşmaya çalışıyorum. Engelleri aşmaya çalıştıkça, kalbim daha da hırpalanıyor. Dizimi çiziyor toprak ve kanamaya başlıyor bedenim. Çocukluk anılarım geliyor aklıma. Çocukken yere düştüğüm zaman kanayan dizimi öperek, acısının hafiflemesini sağlayan şefkatli annem geliyor aklıma. Onun yerinde şimdi senin olmanı isterdim ve dizimi öperek acısını hafifletmeni isterdim. Bir kez daha senin yokluğunla acıyan kalbim hırpalanıyor şimdi. Kırılıyor düşlerim ve sensizlik kokuyorum. Işıklar kapanıyor ve her taraf zifiri karanlık. Seni hayal ediyorum karanlık odamda ve düş kuruyorum sensiz kokan bedenimde.
Düşler Caddesi'nde bir cafede tanışmışız gibi hayal ediyorum. Her taraf düşler mekânı ve hepsi de benim düşlerim. Garson çay getiriyor bana ve bir sigara yakıyorum ardından. Sigaramdan bir duman soluyorum dünyaya ve çıkardığım duman ile resmini çiziyorum havada. Duman benden uzaklaştıkça resmin kayboluyor ve sen kayboluyorsun. Geriye sadece sigaramın kokusu ve sensiz yarım kalan bedenim kalıyor. Düşlerimi öksüz bırakıyorsun, beni de ruhsuz bir adam!