Keme, toprak altında yetişen ve görüntüsüyle patatesi andıran özel bir mantar türüdür. Bahar aylarında, özellikle yağmurların bol olduğu ve şimşekli havaların sık yaşandığı dönemlerde ortaya çıkar.
Türkiye’de en çok Şanlıurfa, Gaziantep, Mardin, Konya, Karaman, Ankara ve Aksaray çevresinde görülür. Bunun yanında Suriye ve Irak’ta da yaygın olarak toplanır ve tüketilir. Dağlık yamaçlarda, açık arazilerde toprağın kabardığı yerlerde bulunur. Keme bahar yağmurlarının olduğu Nisan ayında en çok toplanır. Kısa ömürlü bir mantar olduğu için zamanında toplanmazsa toprağın içinde çürüyerek kaybolur.
Urfalıların “keme” dediği bu mantar; iç anadolu bölgelerinde “domalan” veya “dobalan” adıyla bilinir. Kemenin yer altında bulunduğu bölgenin üzerinde kısa, yeşil ve bağımsız bir ot da görülür. Bu otu bilenler daha kolay toplamasını gerçekleştirir. Mevsimsel bir ürün olduğundan uzun süre saklanmaz, tazeyken tüketilir. Protein bakımından oldukça zengin olan keme, sağlık açısından da birçok faydası vardır.
Günümüzde Urfa’da lokantalarda yapıldığından dolayı en çok bilinen keme yemeği “Keme Kebabı”dır. Fakat keme ile yapılan yemek çeşitleri oldukça fazladır. Eskiden Urfalıların mutfaklarında sıkça pişirilmesine rağmen bugünlerde evlerde pek bulunmamaktadır. Bunun sebeplerinden biri eski yemek kültürünün unutulması, bir diğeri ise kemenin yüksek fiyatıdır. Zor bulunması ve ticari amaçla toplayanların az olması nedeniyle günümüzde kilo fiyatı 1.500 - 2.000 TL arasında değişmektedir.
Urfa’nın coğrafi işaretli yemekleri arasında da kemeyle yapılan bir yemek de bulunmaktadır. Bu Urfalılar sevdiği boranı yemeğiyle harmanlanmış “Keme Boranısı”dır. Bunun dışında Urfa’da yapılan diğer keme yemekleri arasında Kemeli Kavurma, Kemeli Kızartma, Kemeli Tas Kebabı, ,Kemeli Pilav,Kemeli Sac Tava gibi çeşitler sayılabilir. Ayrıca Gaziantep ve İç Anadolu mutfaklarında da keme ile hazırlanan farklı yemekler bulunmaktadır.