Şanlıurfa’nın yaşam biçimlerine bakıldığında aileler kendi ihtiyaçları yanında yakınlarının da ihtiyaçlarını karşıladığını görebiliriz. Şanlıurfa’nın hayatlı saray güzelliğindeki evlerinde avlularda Zeytin ağaçı bulunurdu. Tut ağaçı ve Arış (asma) bulunurdu. Avlunun durumuna göre farklı ağaçlarda bulunurdu. Her evde su kuyusu bulunurdu. Bir çok ev üzüm, zeytin, ceviz ihtiyaçlarını karşıladığı gibi yakınlarına, eş ve dostlarına da gönderirdi. Onbinlerce evde yetişen bu ağaçlar ile üretim ihtiyaçların belli bir kısmını karşılardı.
Urfa evlerinden apartmanlara geçiş başlayınca apartman bahçelerine o dönem Urfalılar taşımaya çalıştı. Zaman geçtikçe apartman bahçelerine ağaç ekimi ve bakımı zorluluğu nedeni ile bu gelenek unutuldu.
Gaziantep’in Nizip ilçesinde zeytin üretimi ve fabrikaların kurulması ile sabun ve zeytin yağı sektöründe Türkiye’de söz sahibi oldu. Harran Üniversitesinin Zeytin Çeşitliliğini Gelecek Nesillere Aktarabilmek için “Zeytin Gen Bahçesi” projesi başlattı. Bölgede kaybolmaya yüz tutmuş, yüksek verimli ve yüksek. Zeytinciliğin Şanlıurfa’da yaygınlaşması ile zeytin yağı sektörü oluşur ve yan kaliteye sahip 25 çeşit zeytinin çoğaltılarak bölge ekonomisine kazandırılması amaçlanıyor. Bilindiği gibi Zeytinin ana yurdunun Hatay, Mardin ve Maraş arasında kalan bölgelerden dünyaya yayıldığını belirtiliyor. Üniversite; oluşturduğu Zeytin Gen Bahçesine, 17 çeşit zeytin fidanı dikildi.
GAP’da ürün çeşitliliğinin artırılması gerekiyorsektörlerle bölgede ekonomiye büyük katkı sağlar.
Tabi bu projeler hep geç kalmış projeler GAP Projesinin 1994 yılında faaliyete geçtiği düşünüldüğünde 23 yıldır bu proje yapılmış olsa idi. Bugün ne duruma gelinirdi.