Akkuş; bu mesleği 2. nesil olarak 30 yıldır yapıyorum, satışını yaptığımız ürünlerin kumaşları yurt dışından geliyor ve baskıları burada Şanlıurfa"da yapılıyor. 2 – 3 çeşit farklı kumaşlarımız vardır, genellikle siyah kumaşları bizim yörenin insanları, Araplar kullanırlar ve mavi ile beyaz rengi ise Kürtler kullanırlar, genel olarak baktığımızda bizim ürünleri çoğunlukla doğu tarafında yaşayan insanlar kullanıyorlar.
Burada satmış olduğum mavi renkli neçeklere biz Tansu Çiller diyoruz, yıllar önce Şanlıurfa"da Atatürk barajının açılışı olduğunda dua okunurken bu mavi renkli neçeği Tansu Çillerin başına örttüler, ondan sonra da neçeğin ismi Tansu Çiller olarak kaldı.
Şuan biz en büyük zararı oturduğumuz yerden ediyoruz, doların bize çok büyük etkisi oldu çünkü biz çoğu ürünümüzü dolar bazından alıyoruz. İşlerimiz geçen yıla oranla yarı yarıya düştü belki şuan çarşıda siftah etmeyen esnaflar dahi vardır, yöresel kıyafetlerin tanıtımı yapılıyor fakat ürünlerin fiyatları baya artıyor.
Mehmet Can Akkuş Şanlıurfa Gazetesine yaptığı açıklamada; Burası bana babadan kalma bir dükkân, şuan 41 yaşındayım ve bu mesleği 2. nesil olarak 30 yıldır yapıyorum, satışını yaptığımız ürünlerin kumaşları yurt dışından geliyor ve baskıları burada Şanlıurfa"da yapılıyor. 2 – 3 çeşit farklı kumaşlarımız vardır, genellikle siyah kumaşları bizim yörenin insanları, Araplar kullanırlar ve mavi ile beyaz rengi ise Kürtler kullanırlar, genel olarak baktığımızda bizim ürünleri çoğunlukla doğu tarafında yaşayan insanlar kullanıyorlar. Tabi genellikle bizim kendi şehrimizde, yöremizde olan insanlar rağbet gösteriyorlar bazen de çevre illerden gelip alanlar oluyor, bizim dışımızda ilçelerde de bu tür ürünler satılıyor örneğin Siverek, Viranşehir, Akçakale ve Harran gibi ilçeler de bu ürünler daha çok kullanılıyor. Zaten bu 2- 3 yıldır turist yoğunluğumuz yok denilecek durumda, genelde Şanlıurfa"ya gezmeye gelen turistler çoğunlukla puşi alıyorlar, yöresel kıyafetlerimize çok bir ilgileri yok. Bazen arada gelip alanlar oluyor ama dediğim gibi genellikle puşi, şal, fular gibi kendilerinin kullanabileceği ürünleri alıyorlar, yöresel kıyafetler bizim şehrimize özgü olduğu için yabancı turistlerin çok bir rağbeti yok. Şanlıurfa yöresel kıyafetler sektöründe şuan çok iyi durumda çünkü sonuçta yöre halkı tarafından çok tüketilen bir şey, bizim de zaten bölge halkımızın %70 – 80"i çiftçidir ve bunun dışında bir de aşiret bölgesi olduğu için bu ürünler sürekli tüketiliyor. İşlerimiz genellikle Şanlıurfa"da düğün olduğu zaman yoğun oluyor, Şanlıurfa"da Arapların düğünleri genellikle kışın oluyor, Kürtler de ise yazın rağbet oluyor, genel olarak 11. aydan sonra rağbet başlıyor diyebilirim. Kıyafetleri toplu alan da var sadece kendine alan da var nüfusuna göre değişiyor, bu ürünleri Araplar daha çok tüketiyorlar çünkü Araplarda para çok. Burada satmış olduğum mavi renkli neçeklere biz Tansu Çiller diyoruz, yıllar önce Şanlıurfa"da Atatürk barajının açılışı olduğunda dua okunurken bu mavi renkli neçeği Tansu Çillerin başına örttüler, ondan sonra da neçeğin ismi Tansu Çiller olarak kaldı. Biz de yöresel kıyafetlerin dışında çeyizlik ürünler de var, insanlar 11 – 12. aylardan sonra çeyizlik eşya da bakmaya geliyorlar, örneğin bornoz ve ev ürünleri gibi ürünler satıyoruz, genel olarak düğün zamanı alışverişler artıyor. 11. aydan sonra insanlar buraya gelseler ne kadar kalabalık olduğunu gözleriyle görürler, böyle söylüyorum ama elimden gelse şimdi bu mesleği bırakırım çünkü işler artık eskisi gibi değil, bırakmayı düşünüyorum ve bir fırsatını bulursam da bırakacağım. Şuan biz en büyük zararı oturduğumuz yerden ediyoruz, doların bize çok büyük etkisi oldu çünkü biz çoğu ürünümüzü dolar bazından alıyoruz. İşlerimiz geçen yıla oranla yarı yarıya düştü belki şuan çarşıda siftah etmeyen esnaflar dahi vardır, yöresel kıyafetlerin tanıtımı yapılıyor fakat ürünlerin fiyatları baya artıyor. Ben örneğin geçen yıl sattığım bir ürünü bu yıl dolar kurundan dolayı fiyatlar 3 – 4 kar arttı bunun dışında akaryakıta gelen zamların da etkisi oldu diyebilirim. Bu soruna başımızda olan yöneticiler ancak bir çözüm bulabilirler, 20 yıldır bu iktidarı idare edenler bunu düşünmeliler ama bu saatten sonra da düzeleceğini düşünmüyorum. Fiyatlarımız değişiyor ama ben mesleğimi ilerleyen zamanlarda umutlu görmüyorum hatta dediğim gibi bu mesleği bırakmayı düşünüyorum, her gün her sabah uyandığımda Allah bir an önce bu işten benim kısmetimi kaldır diyorum.
Kaynak: ŞANLIURFA GAZETESİ
