Şanlıurfa Eğitim-Bir-Sen Şanlıurfa Şube Başkanı İbrahim Coşkun gazetemize yaptığı açıklamalarda, ziyaretlerde ve katıldığı televizyon programlarına Şanılurfa’daki öğretmen sorunun çözüm yolları ile ilgili açıklamalar yapıyor. Ancak, önerileri yerelde kalıyor. Bakanlık devamlı bildiğini okuyor. Yerel idareciler bildiğini okuyor.
4-5 Ekim 2017 tarihlerinde Milli Eğitim Bakanlığı ile GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı iş birliğinde GAP’ın sınırları içindeki illerin öğretmen hareketliliğinin masaya yatırılması, sebepler ve çözüm önerileri gündemiyle bir çalıştay düzenlendi.
Bu çalıştayda Eğitim-Bir-Sen şube Başkanı İbrahim Coşkun öğretmenlerin gitme nedenlerini ve kalması için neler yapılması gerektiğini bir kere daha dile getirdiğini görüyoruz.
Bilindiği gibi Milli Eğitim Bakanlığı en fazla atamayı Şanlıurfa’ya yapıyor. İbrahim Coşkun’un önerilerine bakarsak; göreve başlayan her öğretmenin ilk hedefi bulduğu ilk fırsatta ya memleketlerine ya da memleketlerine yakın bir ile tayin isteme oluyor. Kalkınmada öncelikli illerin ortak sıkıntılarının Şanlıurfa’da da makes bulması, İlimize atanan öğretmenlerin ekseriyetle farklı illerden gelmeleri sebebiyle ailelerin yanına gitme isteği, anne baba çalışan ailelerin çocuklarını bırakabilecekleri bir yakınlarını bulamamaları, öğretmen ve alt yapı eksikliği nedeniyle çocuklarını başka illerde okutmak istemeleri vb. nedenlerle Şanlıurfa’dan ayrılmak istiyor. Şanlıurfa il merkezi başta olmak üzere birçok ilçemizde konut kiralarının çok yüksük olması da öğretmenlerimizin ilimizde uzun kalmalarının önünde engel teşkil ediyor. Sözleşmeli öğretmenlik uygulamasının, kısa vadede sorunun çözümü noktasında umut olarak görülse de esasında Bakanlık tarafından daha önce uygulanmış ve aksaklıkları nedeniyle kaldırılmış olan bir uygulama olması hasebiyle kalıcı çözümü zorlama noktasında karırlılık gösterilmesi gerekiyor. Öğretmen hareketliliğinin tüm yönleriyle ele alınmasının ardından sorunun toptan çözümünün, teşvik alternatifleri ile mümkün olabileceği görülecektir. Sözleşmeli öğretmenlik dâhil bulunan geçici çözümler yerine, sadece ilk atama ile değil gönüllülük esasına dayalı tercihli atamaların önünü açabilecek çözümler noktasında Maliye bürokratlarının ikna edilmesi gerekiyor. Öğretmen hareketliliğinin en çok yaşandığı illerde çalışılan bölgenin zorluğuna göre kademeli olarak maaş artışı, kira/lojman desteği, kalkınmada öncelikli illere özel kreş yardımı vb. tedbirlerin bizleri sonuca daha çok yaklaştıracağını düşünülüyor. Milli Eğitim Bakanlığımızın öğretmen atama kontenjanlarının dağılımı noktasında ilimize gösterdiği iyi niyetin yanında, pozitif ayrımcılık uygulayarak mevcut öğretmen açığının tek kalemde sıfırlanması da belli bir müddet nefes alınmasına katkı sağlayacağı belirtiliyor.
Şimdi, öğretmenlerin Şanlıurfa’da kalabilmeleri için yukarıda belirtilen tedbirlerin alınması çok mu zor. Yerelde idareciler, Şanlıurfa’nın Milletvekillerine sorumluluk düşüyor.
Milli Eğitim Bakanlığı Güneydoğu Anadolu Bölgesine gelen öğretmenlere kira yardımı veya lojman desteği başta olmak üzere önemli destekler vermeleri ile ilk adım atılabilir.
Gerekli tedbirler alınmadığı takdirde böyle gelmiş böyle gider sözü öğretmen atamaları ve sonrasında gidişleri ile öğretmen açığı devam eder.
