Değerli Dostlar;

Bugün de yeni bir şiirim ile sizlerle buluşmak istedim. Şiirin konusu Urfamıza ait bir tatlı. Keyifli okumalar. Allah’a emanet olun.

ŞILLIK: Urfa yöresine ait, yapılışı çok zahmetli, mahalli bir tatlının ismidir. Bu şiir; yöresel ağızla yazılmıştır ve anlatılan hikâye farazidir, gerçek değildir. Biraz mizahi olsun diye tarafımca hikayeleştirilmiştir.

ŞILLIK ’IN HİKÂYESİ

Kaba, sert bi adamdı onun mıkrız herifi

Yoktu asabilikte, ne eşi ne tarifi

Gününün bi dekkesi ötekine uymazdı

Tantanalıdı beg’in; her gün eve teşrifi

***

Bir gece vahıtsızca canı şirin istedi

Avrat; hade kah biye, datlı hezırla dedi

Ne yapım ki, bilmiyem? Cümlesini der demez

Ağzının ortasına perk bi zımzırığ yedi

***

Ne yapsın ki pâk mehsım, kaçıp mıtfağa daldı

Evde yalavız şeker, ha birez de un vardı

Helva yapsa olmazdı; bili ki herif sevmez

Gecenin bi vahtında, ne yapacağ, şaşırdı!

***

Sağda, solda, köşede, az birez ceviz buldı

Havanı ters çevirip, hepsini tek tek kırdı

İki üç avuç unu, yoğırıp bişirerağ

Kırdığı cevizleri arasına doldırdı

***

Şekere suyı katıp hezırladı şirini

Çoğ yorılmıştı mehsım; sildi alın terini

Kimsenin bilmedığı bi datlıyı yapmıştı

Götürirken içeri, bekledi afferini

***

Herifi görür görmez, anında yüzü düşti

Heyatında heç bele, bi datlı görmemişti

Hele bi dadına bah, asma o sıfatiyı

Avrat anladı o an; herif begenmemişti!

***

Kalhtı bağırdı birden: “Bı nedir bele, ŞILLIĞ!”

Dalga mı geçisen sen; bının her yanı cıvığ

Bele datlı mı olur? Sende heç iz’an yoh mı?

Götür konı komşıya, hele bi dattır azcığ!

***

Deyip kapıyı vurdı, hızdan çıharı çıhtı

Ne yapsın ğerip avrat, gözünden yaşlar ahtı

Begendirememişti, o gözelim datlıyı

Zatana herifi de; gıcık oğlı gıcıhtı!

***

Sebeh olınca gidip dattırdı komşulara

Yiyen dedi: “vallahi; bı datlı on numara!”

Bi tek onun herifi beğenmedi datlıyı

Zavallı ne yapsın ki? bi kere bahtı kara!

***

İşte o anda derin düşüncelere daldı

Dedi: “Keşke herif de, ucundan bi datsaydı!”

Belki de beğenirdi, sinirlenip getmezdi

Başka datlı yapsaydım; olay çıharmasaydı!

***

Konşılar beğenince; isim bulmağ gerekti

Sonuçta yapılan şey; çoğ böyük bi emekti

Dedi: herifim biye, dün gece “ŞILLIK” dedi

Ama o da bilmidi, bı şıllık ne demekti?

***

Konşılar merağ edip hemen tarifi aldı

Datlının işte bele, adı da “ŞILLIK” kaldı

Herkes evine gidip şıllığ yaptı o akşam

Aha o günden soyra memlekete yayıldı.