Şanlıurfa’da Taşçılık, Debbağcılık, Tarakçılık, Demircilik, Cülhacılık, kazzazlık, kürkçülük, , yorgancılık, bakırcılık, keçecilik, kalaycılık, yemenicilik,ahşap oymacığı,demircik, kilimcilik başta olmak üzere el sanatları son demlerini yaşıyor. Bu meslekleri icra edenler 60-70 yaşın üzerinde bulunuyor. Bu mesleklerde ustalar Çırak bulamadıklarından genç nesil bu meslekleri öğrenemiyor. Bu mesleklerden bakırcılık turizm amaçlı talep olması nedeni ile gerek iş yeri gerekse de çalışan sayısı bakımından diğer mesleklerden daha çok talep var.
Esnaflar gençlerin masa başı iş istediklerini ve mesleklere ilgi göstermediğini belirtiyor. Şimdi gençleri eleştiriyoruz ama bu mesleklerin ürettikleri ürünlere talepin yeterince olmaması nedeni ile kazanç bir aileyi besleyecek kadar olmaması nedeni ile bu mesleklere ilgili düşürüyor. Kültür Müdürlüğünün, Belediyelerin ve sivil toplum örgütlerinin el emeği göz nuru ile üretilen ürünleri alıp pazarlamaları olması durumunda bu mesleklere ilgi artabilir. Üretilen ürünlerde Pazar sözkonusu olmazsa gençler bu mesleklere yönelir. Bu da ilgili kurumlar ile sivil toplum örgütlerine düşüyor. Gazientep'de şal üzerine Gaziantep Büyükşehir belediyesinin holdingleri bir araya getirerek kurulan fabrika ile dünyanın en ünlü mağazalarında ve ülkelerinde ürünler talep görüyor. Şanlıurfalı iş adamları ve iş kadınları el emeği göz nuru bu meslekleri yaşatmak için elini taşyın altına koymazlar.
