Tarihi boyunca Türk milletine karşı derin bir düşmanlık besleyen Ermeniler, Osmanlı Devletinin zayıf düştüğü dönemlerden başlayarak, ya bir paravan örgütün eliyle, ya da vur-kaç taktiği ile ama her seferinde kahpece saldırılar düzenleyerek Türk milletine olan kin ve nefretini kusmuştur. Yakın tarihimizde kurdukları ASALA terör örgütü onlarca diplomatımızı şehit etmiştir. Fakat sonrasında Türk milletinin bağrında, Türk milletinin fikirleri ile yetişerek Türk milletinin menfaatleri için çalışan serdengeçti ülkücüler tarafından bu örgütün lider kadrosu saf dışı edilmiş kampları imha edilmiş ve örgüt tarih çöplüğüne gönderilmiştir. Ancak, ne acıdır ki, bu örgütü çökerten, bitiren yok eden ülkücülere karşı linç kampanyası başlatılmış ve ermeni lobileri tarafından başlatılan bu kampanyaya bizim medyamız da bilerek veya bilmeden alet olmuş, yapılan bütün operasyonlar deşifre edilmiştir.
Biz burada birbirimizle uğraşırken gözünü kan bürümüş olan Ermeniler yine boş durmuyor aziz Türk milletinin canına ve varlığına kastedecek yeni planlar yapıyorlardı. Ruslarla yaptıkları bir sinsi plan neticesinde Ermeni gönüllülerden oluşan silahlı gruplar Dağlık Karabağ bölgesine yerleştirilmiştir. SSCB. Başkanı Mihail Gorbaçov yayınladığı bir genelge ile ülkede sivillerin elinde bulunan bütün silahların (av tüfekleri dahil) toplatılmasını emretmiş ve silahlara devlet tarafından el konulmuştur. Karabağ bölgesindeki Ermenilerin silahlarını görmezden gelen SSCB askerleri Azeri Türklerinin ellerindeki silahların tamamını almıştır.
Sinsi ve kahpe planın ilk adımı olan silah operasyonu tamamlanınca 1990 yılının Ağustos ve Eylül aylarında Ermeniler saldırılarını doğrudan Azeri Türklerine yöneltmeye başlamışlar, otobüs baskınları, yol kesme gibi terör eylemlerine kalkışmışlardır. 1990 yılı başlarında yaklaşık 186 bin Azeri, Ermenistan'dan Azerbaycan'a gitmeye zorlanmıştır. Ekim 1991'de ilk Azeri Türk köyü Ermeniler tarafından ele geçirilmiştir. Hocalı Katliamı, Rus askerlerinin desteğiyle 25-26 Şubat 1992'de Hocalı'ya ulaşan Ermeni kuvvetlerince gerçekleştirilmiştir. Rusya olaylarla ilgisinin olmadığını iddia etse de, Rus ordusuna ait 366. alayın 1991'in sonbaharından beri Ermenilerin safında savaştığı, alaydan kaçan dört askerce doğrulanmıştır.
10 bin nüfuslu Hocalı'da olaylar sırasında yaklaşık 3.000 Azeri Türkü bulunmaktaydı. Saldırıda ölenler hakkında verilen resmi rakam 613 kişi olmakla birlikte, katledilen toplam Azeri Türkü sayısının 1.300 kişi olduğu söylenmekteydi. Saldırılar sırasında Hocalı'da yaşayan Ahıska Türkleri de evlerinde yakılarak öldürülmüştü. Kadın, çocuk ve yaşlılar da dahil olmak üzere siviller katledilmiştir. Katliamın ilk gecesinde sekiz aile bütün fertleriyle öldürülmüş, 700'den fazla çocuk anne ya da babasını kaybetmiştir. Yaralılar ise 1.000'in üzerindeydi.
Bu katliama tanık olan yabancı bir gazeteci, yaşananları şu şekilde aktarmaktaydı;
'Dağlık Karabağ'ın Hocalı kentinin düşüşünü bir gün boyunca yaşadım. Görüntülerle belgeledim ve video çekimleriyle bir günde 1.300 Azerbaycan Türk'ünün Ermeni çetecilerce öldürülüşünü bütün dünyaya duyurdum. Hocalı katliamı anlatılamaz bir vahşetti. Azerbaycan yönetimi ve Cumhurbaşkanı Ayaz Mütellibov, olayı dört gün boyunca kamuoyundan gizlemeye çalıştılar. Bütün Azerbaycan şok olmuştu. Ermeni bıçaklarından, kurşunlarından kurtulmayı başaranlar; kadınlar, çocuklar, ihtiyarlar karlı dağlarda tipi altında Agdam'a gelmeyi başardıklarında çoğunun ayakları donmuştu. Bazılarının ayakları ise kangrenden dolayı kesilmişti. Ermeniler vahşetin her türlüsünü sanki ibret olsun, örnek olsun diye yapmışlardı. İhtiyar dedelerin, yaşlı anaların yüzleri jiletlerle doğranmış, genç kadınların göğüsleri peynir gibi kesilmiş, bebeklerin kafa derileri yüzülmüştü. Hocalı ile Agdam arasındaki 12 kilometrelik orman boyunca cesetler dizilmişti.'
İşte değerli okurlarım,
Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği ve Uluslar arası İnsan Hakları Kuruluşları bu katliama karşı sessiz kalmış Türkiye'nin tek başına çırpınması da işe yaramamıştı. Gemi azıya alan, eli kanlı Ermeniler bu sefer Nahçıvan ve Kelbecer'e saldırınca, uluslararası insan hakları savunucularının yoğun çabaları sonucu 1994 yılında iki taraf arasında ateşkes ilan edilmiştir. Şimdi 1994'de yapılan ateşkesin üzerinden 17 yıl geçtiği halde Ermenilerin Azeri Türkleri üzerinde sistemli bir şekilde baskı ve zulmü devam etmektedir… Hocalı katliamının yıl dönümüne denk gelen bugün (26 Şubat 2011) bu konuyu kaleme almamızın sebebi; ileri yaşlarda olanlara hatırlatmak ve genç kardeşlerimizin de bilinç altlarına yerleştirmektir. Çünkü, Hocalı'da yaşananlar geçmişten gelen ermeni zulüm zincirinin sadece bir halkasıdır. Bu zincire yeni halkalar eklenmemesi için hafızalarımızı sürekli tazelemeli ve yüzyıllardır gördüğümüz ermeni zulmünü asla unutmamalı, unutturmamalıyız.
Yazımızın sonunda çağımızın Dede Korkut'u olarak tanınan Ozan Arif'in Hocalı katliamının yaşandığı Karabağ üzerine kaleme aldığı bir destanı da sizlerle paylaşmak istiyorum:

YA KARABAĞ, YA
ÖLÜM Dünya duysun bu sesi, bu ses
şarkın sesidirPeygamberin övdüğü,
necip ırkın sesidirBu ses Azerbaycan\ ın, bu
ses Türk\ ün sesidirBu Ermeni tak etti,
canımıza tak artık!Ya Karabağ ya ölüm!
Başka yolu yok artık! Karabağ\ da kan var kan, ağlıyor
AzerbaycanKarabağ\ da karalar, bağlıyor
AzerbaycanKanlar karı eritti, çağlıyor
AzerbaycanVahşet bu, vahşet dünya, dön
başını bak artık!Ya Karabağ ya ölüm!
Başka yolu yok artık! Dünya, göz yumamazsın bu
insanlık suçunaGözünü kan bürümüş, bak
Ermeni piçineBenim diyor girmiş de hududumun
içineYa bu işe bir dur de ya aradan çık
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! İşte dünya anlasın Karabağ
Türk, bitmiştir!AGİT de kararında bunu
tasdik etmiştirErmeni vatanımı resmen
gaspa gitmiştirKainatın önünde benim
alnım ak artık!Ya Karabağ ya ölüm!
Başka yolu yok artık! Azerbaycan bir gözdür,
Karabağ'da bebeğiYani
Azerbaycan\ ın tam ortası,göbeğiGözüme mi göz dikti bu Ermeni
köpeği?Bu köpek senin dünya! Kapımızdan
çek artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu
yok artık! Ben zaten Ermeni\ yi hallerinden
tanırımBib dokuz yüz on sekiz yıllarından
tanırımKanıma batırdığı ellerinden
tanırımŞart oldu o elleri kökünden kırmak
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! Plan şu: Karabağ\ a önce özerk
denecekParlamento oylama, kahpelikler
dönecekPeşinden de Ermeni Karabağ\ a
konacakOndan sonra Ermeni kök salacak.Sök
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! Dünyayı kandırıyor Ermeni
lobileriAmerika ve Moskof en büyük
abileriLejyonerler yığıyor Fransa
gibileriAnkara da bu kadar olamaz ...
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! Karabağ\ da kap-kara bir destan
yazılırkenSavulmasız insanlar kurşuna
dizilirkenBebeklerin başları taşlarla
ezilirkenKimse bana diyemez dişlerini sık
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! Genç, ihtiyar, kadın, kız,
demeden kıyılmaktaKolları kesilmekte,
gözleri oyulmakta,Dalga-dalga semaya
feryatlar yayılmaktaBir şehidin mezarı bir
taneden çok artık!Ya Karabağ ya ölüm!
Başka yolu yok artık! Televizyon veriyor, verince
bakılıyorO mübarek mescitler, camiler
yıkılıyorSofrada boğazıma lokmalar
takılıyorGardaşlarım ölürken bana hayat yük
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! Nerdesin ehli İslam? Ey
Muhammet ümmeti!Sende mi görmüyorsun bu
zulmü, bu vahşeti?İşte gün vahdet günü,
gerçekleştir vahdeti!Allah-u Ekber deyip, tek yumruk ol tek
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! Müslüman Türk her zaman
vahdetin istekçisiAma şimdi mazlum Türk
çok olur köstekçisiMaalesef İran bile
Ermeni destekçisiİslami istismara benim
karnım tok artıkYa Karabağ ya ölüm!
Başka yolu yok artık! Türk\ ün dostu Allah\ tır İslam\ a
inanmıştırİslam\ da 'Hubbül
Vatan-Minel İman' denmiştirYani
vatan aşkını İmanla bir anmıştırDemedi deme dünya bana cihat hak
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık! Konuş, konuş dünya, konuş sesin
duyulsun, sesinBir ateşkes tutturdun
nerede ateşkesin?Bundan sonra o ateş
isterse kesilmesinAteşkesi münasip
yerlerine sok artık!Ya Karabağ ya ölüm!
Başka yolu yok artık! Ermeni vampir gibi kanımızı
içecekSonra bir ateşkesle acımız mı
geçecek?Bu rüzgarı ekenler fırtınayı
biçecekOzan Arif diyor ki, yaydan çıktı ok
artık!Ya Karabağ ya ölüm! Başka yolu yok
artık!