Hayat pahalılığının, geçim zorluğunun, açlığın, yoksulluğun ve çaresizliğin olduğunu söyleyenler olduğu gibi inkar edenler de var.
“Doğru” kimin ağzından çıkarsa çıksın değişmeyen tek gerçektir. Her konuda olduğu gibi bu konuda da doğruyu kim söyler; tabi ki rakamlar söyler.
O zaman kimin ne söylediğini, kimin kimi suçladığını bir tarafa bırakıp, şu rakamları masaya yatıralım bakalım;
Efendim, 57. Hükümetin işbaşında olduğu 2001 yılında yaşanan büyük devalüasyondan (!) sonra taktir edersiniz ki, piyasalar darma-duman olmuştu.
2002 yılında, cebinizdeki bin lira ile 737 dolar, 809 euro, 501 sterlin veya 2762 riyal alabiliyordunuz. Aynı yıl altına yatırım yapmak isteyenler bin liraya 41,6 çeyrek altın aldılar. Düğün veya toplu yemek yapanlar 125 kilo et aldılar. Seyahat edeceklerin ise 617 litre benzin için bin lira ödemeleri gerekiyordu.
Aradan yirmi yıl geçtikten sonra içinde bulunduğumuz 2022 yılında yani bugün cebimizdeki bin lira ile sadece 61 dolar, 56 euro, 48 sterlin veya 229 riyal alabiliyoruz. Bin liraya artık çeyrek altın alamıyoruz çünkü bir çeyrek altın için bin 600 lira ödememiz gerekiyor. Bin liraya yedi kilo et veya 41 litre benzin de alabiliriz.
Halen olaya partizanca baktığından dolayı bu hesaplamamızı beğenmeyen arkadaşlar için sebze-meyve üzerinden, kuru bakliyat, ayçiçek yağı, süt, şeker üzerinden, elektronik eşya, dayanıklı tüketim malları, kırtasiye ürünleri üzerinden, kitap, hastane ve diğer sağlık giderleri üzerinden, tohum, gübre, tarım ilacı üzerinden, zorunlu araç sigortası, motorlu taşıtlar vergisi veya araç muayenesi hatta ve hatta daha isterlerse pinpon topu üzerinden de hesap yapabiliriz.
Yani yukarıdan aşağıya, aşağıdan yukarıya, sağdan sola, soldan sağa nereden bakarsanız bakın, gidişat iyi değildir.
Herkes şapkasını önüne koyup düşünmek zorundadır.
İsrafa son verilmelidir.
Artık betona, asfalta, çiçeğe, böceğe yatırım yapmak yerine üretime ve istihdama yatırım yapılmalıdır.
Yap-İşlet-Devret modeli projelerde artık hasta, yolcu, araç garantisi verilmemelidir.
Öncelikle kâr ettiği halde özelleştirilen kurum ve kuruluşlar yeniden kamulaştırılmalıdır.
Siyasete giren kişiler için adli sicil kağıdı yeterli görülmemeli, mutlaka güvenlik soruşturması yapılmalıdır. Her siyasetçinin görev süresi bitiminde mal varlığı incelenmeli, varsa usulsüz artışlar hazineye devredilmelidir.
Milletvekili sayısı üç yüze düşürülmeli, nüfusu 3 milyonun altındaki illerde merkezdeki ilçe belediyeleri kapatılmalıdır.
Mülki amirler dışında hiç kimseye makam aracı tahsis edilmemelidir. Eski belediye başkanı, eski bakan, eski başbakan gibi siyasetçilerin kullandığı devlete ait, araçlar, şoförler geri alınmalıdır.
Cumhurbaşkanı dışındaki bütün devlet erkânı yurtiçi ve yurtdışı seyahatlerini normal tarifeli uçaklarla yapmalıdır.
Genel Bütçeden, Belediye bütçesinden veya bunlara bağlı vakıf, dernek, spor kulübü bütçelerinden karşılanan toplu yemek, davet, organizasyonlar durdurulmalıdır.
Belediye, kaymakamlık veya valilik bütçesinden yapılan konser, festival, hemşeri günleri gibi etkinliklere son verilmelidir.
Devlet kurum, kuruluşlarından ve belediyelerden vakıf ve derneklere yapılan ayni veya nakdi yardımlar acilen kesilmelidir.
Hatta, kamu yararına çalışanlar dışındaki bütün yardımlaşma vakıf ve derneklerinin malvarlıkları hazineye aktarılmalıdır.
Kamuya personel alımlarında, yönetici atamalarında, referansına değil liyakatine bakılmalıdır. Hiç kimseye, hiçbir ad altında birden fazla maaş ödenmemelidir.
Son 10 yılda affedilen bütün vergi borçları yeniden hesaplanarak muhataplarından tahsil edilmelidir. Vatandaşın üstündeki vergi yükü hafifletilmelidir.
Açılış, temel atma, karşılama, uğurlama gibi törenlerin tamamı yerelde ve genelde kesinlikle yasaklanmalıdır.
Belediye başkanlarının reklam panolarına kendi resimlerini astırmaları, yapılan çalışmaları buradan halka duyurmaları yasaklanmalıdır.
Siyasi partilere yapılan hazine yardımları askıya alınmalıdır. Cumhurbaşkanı, bakan, milletvekili, belediye başkanı seçilerek bu makamın bütün imtiyazından faydalanacak olanlar seçim harcamalarını da kendi keselerinden yapmalıdır.
Ben tasarrufa karşı değilim. Madem aynı gemideyiz buyurun porsiyonları birlikte küçültelim. Ben varım, siz de var mısınız?