12 Haziran 2011 Milletvekili Genel Seçimlerini geride bıraktık. Türk milleti seçimini yaptı ve üç siyasi parti resmi olarak, bir siyasi parti ise kanunlardaki boşluklardan yararlanarak hülle-i şerh ile mecliste temsil hakkı elde etti.
Bu seçimleri Şanlıurfa açısından analiz ettiğimizde şu sonuçlara varıyoruz;
1) AKP'nin adaylarına değil de Genel Başkanına oy verildi… Zira Şanlıurfa'da AKP'ye oy veren seçmenlerin büyük bir kısmı seçilen 10 vekilden beşinin bile adını sayamaz, çünkü bilmez… Genel Başkana inandıkları / inandırıldıkları için oy vermiştir. Demek ki, Şanlıurfa'da bir şehir efsanesi gibi dilden dile dolaşan 'ceket' meselesi doğru… Demek ki Recep T.Erdoğan listeye kimi yazsa o milletvekili seçilecekti. Geçen dönemi meclis kürsüsüne çıkmadan tamamlayan AKP Şanlıurfa milletvekillerinin yerine yeni seçilen çiçeği burnunda vekillerin ilimizin sorunlarını anlatmak, çözüm aramak adına her oturumda kürsüye çıkmalarını ümit ediyorum.
2) CHP'de yine Genel Merkezin takdiri ile oluşan liste halktan teveccüh görmedi ve Türkiye ortalamasının çok altında bir oy ile yetinmek durumunda kaldılar. Tabi bunda adayların tamamının çalışmaması bütün yükün bir-iki adayın üstüne yıkılmasının da etkisi var.
3) MHP'de aynı şekilde Genel Merkezin belirlediği liste ile girdiği seçimde son dört seçimin en düşük oyunu aldı. MHP'nin Türkiye genelinde aldığı %13 oy oranı Şanlıurfa'da %3'lere kadar düştü. Aslında kadın kolları olmayan, mahalle teşkilatları olmayan, ilçe ve belde teşkilatlarının bir kısmı tabeladan ibaret olan, tabanından kopuk bir MHP'nin Şanlıurfa'da aldığı oy küçümsenecek bir rakam değildir.
Ülkemizin en köklü siyasi kurumlarından biri olan MHP'nin bu duruma düşmesi tabi ki bu ülkünün sevdasına tutulmuş gönüllerde yaralar açıyor. MHP Genel Merkezi istenilen başarıya ulaşamadığı bu seçimin ardından kongreye gitmeyerek, boş olan makamları atama yoluyla doldurdu. Halbuki, kongreye gidilmiş olsaydı, belki daha etkili isimler göreve talip olacaklardı. Böylece partinin vitrini dolayısıyla vizyonu değişecekti. Bu kan değişikliği önümüzdeki yerel seçimlerde etkisini gösterecekti.
Ülkücülüğü damarlarında dolaşan kan misali içine sindirmiş, kendine bir hayat nizamı olarak belirlemiş olan il ve ilçe teşkilatlarının Genel Merkezin aldığı bu karara uymadan kendi bölgelerinde olağanüstü kongre kararı alarak acilen kongreye gitmeleri ve talibi olan yerlerde delegenin teveccühü ile makamı haleflerine teslim etmeleri gerekir.
Özellikle seçimlerde başarısız olan MHP teşkilatlarının mutlaka bir özeleştiri yapması, seçmenini toplayarak bu hezimetin sebebini sorgulaması elzemdir. Seçmeninden, tabanından kaçan bir yönetimin bu seçim olduğu gibi bundan sonraki seçimlerde de başarılı olması beklenemez.
Öz güveni olan ve yaptığı çalışmalardan dolayı vicdanı rahat durumdaki teşkilat başkanları hodri meydan diyerek ortaya çıkmalı; bir ay süresince üye kaydı yapılacağını ilan etmeli ve bu sürenin sonunda bütün üyelerin katılımıyla delege seçimi yapılmalıdır. İş bu noktadan sonra da, İlçe Başkanını da, İl Başkanını da, Milletvekili adaylarını da, Belediye Başkanı adaylarını da bu delegeler seçecektir.
Bu yolu izleyen bir siyasi partinin başarısı mutlaktır. Ama nerde bunu yapabilecek yürekli başkanlar, nerde önce partim sonra ben diyen fedakar başkanlar, nerde 'vazifede en önde, mükafatta ben yokum' diyebilen dava adamı başkanlar… Az olsun benim olsun, ben olmasam bu iş biter mantığındaki başkanlara bu fikirler çok saçma gelebilir. Bu fikirlerin doğru mu, yoksa yanlış mı olduğunu okurlarımız yazımızın altına ekleyecekleri yorumlarla zaten göstereceklerdir.